เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 188 ค้นหาเซียวจิ่งหาน
ตาเฒ่ายืนไม่มั่นคง คุกเข่านั่งข้างซ่งอวิ๋นซี เอ่ยด้วยน้ำเสียงเร่งร้อน “ขอพระชายายื่นมือออกมาขอรับ”
ซ่งอวิ๋นซียื่นข้อมือขาวผ่องออกมา มองอย่างละเอียดอยู่ครู่ใหญ่ จึงเห็นว่าตาเฒ่าผมยุ่งเหยิงจนไม่รู้ว่าหมวกหล่นหายไปไหนคนนี้ คือกู้จืออัน หมอประจำจวนอ๋อง
อั้นซื่อทำให้ตาเฒ่าที่ปกติเคร่งครัดจู้จี้คนนี้กลายเป็นเช่นนี้ ซ่งอวิ๋นซีมองแล้วแทบหัวเราะ
ตาเฒ่าจับชีพจรอยู่ครู่ใหญ่ ไม่พบว่ากายของนางมีปัญหาใด จึงชักมือกลับตอบ “พระชายา กายของท่านไม่มีความผิดปกติใด อาจเป็นเพราะช่วงนี้ยุ่งเกินไป พักผ่อนให้มากก็พอขอรับ”
“ดี เช่นนั้นก็รบกวนหมอกู้แล้ว ในเมื่อไม่มีอะไร ก็ให้อั้นซื่อส่งท่านกลับไปเถิด”
ยังไม่ทันขาดคำ ตาเฒ่าก็โบกมืออย่างบ้าคลั่ง “ไม่ต้อง ไม่ต้อง ข้าผู้เฒ่ากลับเอง ข้ากลับเอง” พูดจบก็สะพายหีบยาวิ่งออกไป ราวกับถูกสุนัขไล่
ซ่งอวิ๋นซีกลั้นความอยากหัวเราะไว้ ดุอั้นซื่อ “เจ้าว่าดูเถิด เขาอายุป่านนั้นแล้ว เจ้ายังหิ้วเขาบินอยู่กลางอากาศ หากทำให้เขาตกใจกลัวขึ้นมาจะทำอย่างไร”