ตอนที่ 189 ซ่งอวิ๋นซีจะไปชายแดนเหนือ

ตอนที่ 189 ซ่งอวิ๋นซีจะไปชายแดนเหนือ

ทุกคนเดินตามแนวหนามต่อไปข้างหน้าอีกราวร้อยก้าว บนมุมหินผาที่ยื่นออกมาแห่งหนึ่งมีผ้าชิ้นหนึ่งขนาดราวฝ่ามือติดอยู่ เกือบถูกสายลมฉีกเป็นเส้นเล็ก ๆ แต่ลายทอสีคล้ำบนผ้านั้นยังพอมองออกอย่างราง ๆ ว่าเป็นผ้าของเสื้อคลุมท่านอ๋อง

เขากำผ้าเส้นนั้นไว้แน่น เวลานี้ในสมองยุ่งเหยิงราวกับข้าวต้มที่คนจนเละ ท่านอ๋องไม่ตาย แถมยังบาดเจ็บ แต่เหตุใดจึงไม่รอการช่วยเหลืออยู่ที่เดิม

เขาตะโกนเสียงดัง “เพิ่มการค้นหา ห้ามปล่อยเบาะแสแม้เพียงเส้นเดียว หากคนไม่พอ รีบไปป้อมศิลาเขียวให้แม่ทัพซูส่งทหารมา”

ผ่านไปเนิ่นนานก็ไม่ได้ยินผู้ใดตอบ ซ่งอวี่อันหันกลับมาจึงเห็นแววตาหลบเลี่ยงของทหารน้อยข้างกาย ในปากยังเอ่ยเบา ๆ ว่า

“รองแม่ทัพซ่ง พวกข้าไม่มีป้ายบัญชาจึงออกไปไม่ได้ อ๋องหวนออกคำสั่งห้ามแล้ว ไม่ให้ผู้ใดออกจากค่ายทหารตามอำเภอใจ อ้างว่ากลัวมีไส้ศึกฝ่ายศัตรูแอบปนเข้ามา”

ซ่งอวี่อันชกต้นไม้ข้าง ๆ หมัดเดียว กัดฟันกรอดด่าออกมาประโยคหนึ่ง “ไอ้ชาติชั่ว คิดว่าตนเองสามารถบดบังฟ้าได้หรือ”