ตอนที่ 168 ถูกลอบสังหารกลางทาง

ตอนที่ 168 ถูกลอบสังหารกลางทาง

เมื่อเห็นท่าทางซาบซึ้งจนน้ำตาไหลเพียงเพื่ออาหารคำเดียวของพวกเขา ในใจก็พลันบังเกิดความตื้นตันระคนสงสารขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก อีกทั้งยังหวนนึกถึงยุคสิ้นโลกที่มีผู้คนมากมายยอมขายทั้งเรือนร่างและดวงจิตวิญญาณของตนเพียงเพื่ออาหารประทังชีวิต

ไม่ว่ายุคสมัยใดย่อมมีผู้คนต้องทนทุกข์ทรมาน ทว่าเป้าหมายล้วนคล้ายคลึงกัน นั่นคือการมีชีวิตรอดและอาหารสักคำ

ค่ำคืนนี้ซ่งอวิ๋นซีนอนไม่หลับ นางรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าภาระบนบ่ายิ่งหนักอึ้งขึ้น หวนนึกถึงยามเพิ่งมาถึงที่นี่ในคราแรก ทุกวันเอาแต่คิดจะปล่อยวางชะตากรรม ทว่ายามนี้มีเขาเข้ามา นางดูเหมือนจะหลอมรวมเข้ากับที่นี่มากขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าตนเองเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนแห่งนี้จริง ๆ

เพราะยามค่ำคืนคิดฟุ้งซ่านมากไป รุ่งเช้าจึงตื่นสายเป็นธรรมดา ครั้นล้างหน้าบ้วนปากเสร็จเปิดประตูออกมาก็เห็นคนยืนอยู่เต็มหน้าประตู นอกจากผู้คนเมื่อคืนวานแล้ว ยังมีมือปราบและเจ้าหน้าที่ของศาลาว่าการอีกด้วย

ซ่งอวิ๋นซีตกใจสะดุ้ง รีบเอ่ยถาม “ทำอะไรกัน พวกเจ้ามีเรื่องอันใดเกิดขึ้นหรือ”

จ้าวหยวนจื๋อรีบก้าวขึ้นหน้า ขอบตาสองข้างคล้ำดำคล้ายหมีแพนด้า ทว่าบนใบหน้ากลับยิ้มแย้มจนบานเป็นดอกเบญจมาศ “พระชายา ผู้น้อยและทุกคนเพียงมารอท่านตื่นขอรับ”