ตอนที่ 167 ลองชิมมันเทศฝ่าเท้า

ตอนที่ 167 ลองชิมมันเทศฝ่าเท้า

กริชของนักฆ่าคนแรกที่พุ่งเข้าหานางมาถึงลำคอของนางในระยะสามชุ่นแล้ว ความเร็วรวดเร็ว มุมคมร้าย เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่งยิ่ง

ซ่งอวิ๋นซีมิได้หลบ กริชในมือซ้ายพลิกขึ้นเป็นแนวดิ่ง คมดาบตัดเข้าสู่เส้นเอ็นลมปราณที่ข้อมือของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ แขนทั้งข้างของผู้นั้นชาไปหมด กริชหลุดจากมือกระเด็นออกไป

ในชั่วพริบตาเดียวกัน กริชในมือขวาของซ่งอวิ๋นซีได้กวาดตัดผ่านไปแล้ว ปลายดาบเฉียดผ่านเส้นเลือดใหญ่ข้างลำคอของผู้นั้น แล่นผ่านไปด้วยแรงเบาราวกับสัมผัสขนนกแผ่นหนึ่ง แต่เส้นเลือดได้ผุดขึ้นมาแล้ว เป็นเส้นบาง ๆ ไม่ลึกไม่ตื้น พอดีทำให้ผู้นั้นกุมลำคอคุกเข่าลงและสูญเสียกำลังต่อสู้อีก

คนที่เหลือถูกยาสลบทำให้ประสาทชา การเคลื่อนไหวจึงเชื่องช้าลง เสวี่ยเจี้ยนและเหลียนเฉียวเริ่มการเก็บเกี่ยวอย่างไร้ความปรานี ยังไม่ถึงหนึ่งเค่อ บนพื้นก็เต็มไปด้วยศพทั้งสิ้น เหลือเพียงเด็กสองคนที่ยังไม่ครบขวบปีร้องไห้อยู่กับพื้นจนแทบหายใจไม่ทัน