ตอนที่ 166 พบมันเทศฝ่าเท้า

ตอนที่ 166 พบมันเทศฝ่าเท้า

เมื่อซ่งอวิ๋นซีมาถึงประตูเมือง ประตูเมืองแน่นขนัดไปด้วยผู้คนดำมืด แต่ภายใต้การที่ซ่งอวี่อันนำคนรักษาความสงบ ทุกคนต่างเข้าแถวอย่างเรียบร้อย

ซ่งอวี่อันกล่าวไว้ล่วงหน้าแล้วว่า แต่ละครัวเรือนให้เหลือเพียงคนเดียวเข้าแถว ให้นำทะเบียนราษฎรและถุงใส่ข้าวมาด้วย บางคนไม่มีถุง จึงได้แต่ถอดเสื้อออกมา ใช้เชือกมัดปลายแขนเสื้อให้แน่น แล้วค่อยใส่ข้าวไว้ข้างใน

เสวี่ยเจี้ยนยกม้ายาวมาให้นาง นางขึ้นไปยืนบนนั้น มองฝูงชนแน่นขนัดเบื้องหน้า อยากจะหยิบลำโพงออกมาจากมิติเสียเหลือเกิน

ช่างสงสัยเสียจริงว่าคำพูดของตน คนด้านหลังจะได้ยินหรือไม่

เฮ่อ...

นางขึ้นไปยืนแล้วเคลียร์ลำคอครั้งหนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “พี่น้องชาวบ้านทั้งหลาย ข้าคือเจ้าหน้าที่บรรเทาภัยที่ราชสำนักส่งลงมา วันนี้ข้าจะแจกธัญพืชให้ทุกคนก่อนส่วนหนึ่ง

แต่... พวกเราแจกตามจำนวนคนในทะเบียนราษฎร ผู้ที่อายุสิบห้าปีขึ้นไปคนละหนึ่งจิน ผู้ที่ต่ำกว่าสิบห้าปีคนละครึ่งจิน”

พูดจบนางรู้สึกว่าลำคอแห้งผาก ลงมาแล้วจึงเริ่มจัดคนให้ลงทะเบียนและแจกจ่ายธัญพืช

ซ่งอวี่อันกับองครักษ์หลายคนลาดตระเวนอยู่ตลอด เพื่อป้องกันไม่ให้มีผู้ก่อความวุ่นวาย