เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 165 ขบวนรถเสบียงเข้าเมืองจิ้น
องครักษ์ยื่นถุงน้ำมาให้ ซ่งอวิ๋นซีเทน้ำลงในชามแล้วยื่นให้ชายชรา ชายชรารับไป มือสั่นอย่างรุนแรง น้ำหกออกไปครึ่งหนึ่ง รดลงบนพื้นแตกระแหงแล้วซึมลงไปในชั่วพริบตา
เขายกน้ำที่เหลือครึ่งชามขึ้นจ่อริมฝีปาก จิบคำหนึ่ง น้ำตาก็ไหลออกมาทันใด
ซ่งอวิ๋นซีมิได้กล่าวสิ่งใด เพียงวางถุงน้ำไว้บนก้อนหินริมทาง แล้ววางหมั่นโถวรำข้าวไว้อีกหลายลูก จากนั้นก็หันกายขึ้นม้า
ขบวนเกวียนเคลื่อนต่อไปข้างหน้า กลุ่มคนเหล่านั้นก็ค่อย ๆ ตามมา เดินช้ากว่าพวกผู้พลัดถิ่นก่อนหน้านั้นเสียอีก แต่ไม่ตกหล่นแม้แต่ก้าวเดียว
เดินต่อไปอีกหนึ่งชั่วยาม ก็แลเห็นโครงร่างเมืองจิ้นโจวแต่ไกล กำแพงเมืองสีเทาหม่น ธวัชบนหัวกำแพงห้อยตก ไร้ลมแม้แต่เส้นเดียว คูเมืองนอกกำแพงแห้งจนเห็นก้น เหลือเพียงโคลนดำสายหนึ่งตรงกลาง ส่งกลิ่นเน่าเหม็น
ที่ประตูเมืองมีแถวยาวเหยียด ผู้คนล้วนรอเข้าเมือง