กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 157 เลือกของขวัญงานเลี้ยงวันเกิด
ซ่งอวิ๋นซีเดิมยังหมอบอยู่ พอเห็นไป๋จื่อคุกเข่า ก็รีบนั่งตัวตรงทันที ขมวดคิ้ว “ท่านอ๋อง ท่านด่าข้าสองคำก็พอแล้ว จะขู่แม่หนูไปทำไม? ข้าเองที่ปากไม่มีประตู มันเกี่ยวอะไรกับนาง”
นางพูดพลางหันไปมองไป๋จื่อ “เอาเถอะ ออกไปได้แล้ว ไปยกน้ำบ๊วยเปรี้ยวมาให้ข้าถ้วยหนึ่ง ใส่น้ำแข็งเพิ่มสองก้อน”
ไป๋จื่อแอบชำเลืองมองเซียวจิ่งหาน เห็นเขาไม่พูดอะไรอีก จึงรับ “เจ้าค่ะ” เสียงเบา แล้วรีบยกม่านออกไป
ในห้องเงียบลงในทันใด เหลือเพียงเสียงจักจั่นร้องเซ็งแซ่อยู่นอกหน้าต่าง
เซียวจิ่งหานเดินมานั่งตรงข้ามนาง สีหน้าผ่อนคลายกว่าสักครู่ก่อนมาก แต่หว่างคิ้วยังขมวดเป็นรอยพับตื้น ๆ:
“ข้ารู้ว่าเจ้าร้อนจนหงุดหงิด แต่ถ้อยคำนี้หลุดออกไป อย่าว่าแต่วันคล้ายวันประสูติของเสด็จท่านย่าเลย แค่บรรดาผู้อาวุโสในกรมราชวงศ์ก็เอาเรื่องนี้มาทำเป็นข้อโต้แย้งได้แล้ว เจ้าก็รู้มิใช่หรือว่ามีกี่คนที่จับตาจวนอ๋องของเรา”