เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 158 คนตระกูลซ่งมาถึงเมืองหลวง
เซียวจิ่งหานส่ายหน้าอย่างจนใจ “ก็ได้ ตามเจ้าว่า สักครู่ข้าจะไปหาหีบมาบรรจุมันไว้” ถึงจะพูดเช่นนั้น แต่สายตายังคงจ้องแจกันอยู่
ซ่งอวิ๋นซีจึงวางใจ ตราบใดที่ไม่เอาของในคลังเก็บของของนาง ทุกอย่างก็พูดกันได้
เที่ยงวันถัดมา อั้นชีวิ่งมาหารายงานทั้งเหงื่อท่วม “พระชายา ฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลซ่งถึงประตูเมืองแล้ว”
“จริงหรือ ถึงประตูเมืองแล้วหรือ เช่นนั้นข้าไปเดี๋ยวนี้ รีบไปเตรียมรถม้า” นางลุกขึ้นอย่างลนลานแล้วเดินออกไป วันนี้เซียวจิ่งหานไปจัดการส่งกลับถิ่นเดิมให้พวกกบฏ จึงออกไปตั้งแต่ฟ้าสาง
เมื่อนางเดินถึงประตู พ่อบ้านหวังกำลังรออยู่ตรงนั้น รถม้าเตรียมไว้พร้อมแล้ว นางพาหญิงรับใช้สองคนขึ้นรถม้ามุ่งไปยังประตูเมือง
ตะวันยังคงแผดเผาอย่างร้อนระอุ โชคดีที่พ่อบ้านหวังคิดละเอียด ในรถม้ายังใส่อ่างน้ำแข็งไว้หนึ่งอ่าง