ตอนที่ 155 เซียวจิ่งหานเผยความในใจ

ตอนที่ 155 เซียวจิ่งหานเผยความในใจ

ครอบครัวกู้ฉางเกิงแห่งหมู่บ้านพิงหมู่บ้านบนเขาตอนนี้วุ่นวายอลหม่าน หวังซื่อผู้เฒ่าร้องไห้น้ำตาน้ำมูก กู้จันทร์กระจ่างเมื่อคืนไม่กลับบ้าน ได้ส่งคนไปตามหาหลายกลุ่มในตำบลแล้ว ผลก็ยังไม่ได้อะไรเลย

หวังซื่อผู้เฒ่านั่งอยู่บนพื้น ซบศีรษะกับอกของหวังเสี่ยวจวี๋ ร่ำไห้โฮไม่หยุด ลานบ้านแน่นขนัดไปด้วยชาวบ้านหมู่บ้านพิงหมู่บ้านบนเขา

หัวหน้าหมู่บ้านส่ายศีรษะอย่างจนใจ มองกู้ฉางเกิงแล้วกล่าวว่า “ฉางเกิงเอ๋ย หากไม่ได้การก็แจ้งทางการเถิด เมื่อวานบ่ายก็หาทั้งบ่าย เย็นก็หาอีก วันนี้ยังหาอีกเกือบทั้งวัน”

“เฮ่ย... คงถูกโจรลักเด็กพาตัวไปแล้ว ในหมู่บ้านยังมีงาน ไม่อาจช่วยหากันตลอดไปได้” หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวจบ ก็โบกมือให้ชาวบ้านที่ยืนดูเหตุการณ์ “แยกย้ายกันเถิด ใครมีธุระอะไรก็ไปทำกัน มาอออยู่ตรงนี้คนก็ไม่กลับมา”

กล่าวจบก็เดินจากไปโดยเอามือไพล่หลัง กู้ฉางเกิงได้แต่มองตามพวกเขาจากไปอย่างจนใจ ถึงอย่างไรบ้านเรือนที่ควรช่วยก็ช่วยหามาแล้ว พอหันกลับมาเห็นหวังซื่อผู้เฒ่ายังนั่งร่ำไห้อยู่บนพื้น ก็อดโมโหขึ้นมาทันทีไม่ได้