ตอนที่ 154 แอบไปวัดธรรมปทุม

ตอนที่ 154 แอบไปวัดธรรมปทุม

ซ่งอวิ๋นซีรู้ว่าเขากลับมาแล้ว แต่นางไม่อยากสนใจเขาเลย ต่างคนต่างมีความในใจเช่นนี้ผ่านไปหนึ่งราตรี

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะซ่งอวิ๋นซีกำลังกินอาหารเช้า คนจากจวนแม่ทัพก็มา บอกว่าวันนี้จะไม่ไปวัดธรรมปทุมแล้ว

ไป๋จื่อเข้ามารายงาน “พระชายา คนจากจวนแม่ทัพมาบอกว่า ฮูหยินแม่ทัพกล่าวว่าวันนี้ไม่ไปแล้ว บอกว่าพอมีเวลาค่อยไปเจ้าค่ะ”

ซ่งอวิ๋นซีงุนงง “เหตุใดจึงไม่ไปเล่า มิใช่ตกลงกันไว้เมื่อวานหรือ” แต่ไม่ไปก็ไม่เป็นไร พอดีโรงงานสบู่ก็ยุ่งอยู่มาก ยังมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ

เซียวจิ่งหานหายตัวไปแต่เช้า ซ่งอวิ๋นซีก็ไม่ได้ถาม แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เช้านี้นางเห็นอาหารเช้าบนโต๊ะกลับไม่มีความอยากอาหาร ในใจมีลมหนึ่งอัดอยู่ ขึ้นก็ไม่ขึ้น ลงก็ไม่ลง

กินอาหารเช้าเพียงไม่กี่คำ พิงหลังกับพนักเก้าอี้ รู้สึกร่างกายไม่มีแรง ทันใดก็ไม่อยากทำสิ่งใดเลย นางไม่ชอบความรู้สึกเช่นนี้เอาเสียเลย สุดท้ายตั้งแต่เมื่อใดที่เซียวจิ่งหานสามารถสะเทือนอารมณ์นางได้