ตอนที่ 146 สำรวจเมืองหย่งหนิง

ตอนที่ 146 สำรวจเมืองหย่งหนิง

ซ่งอวิ๋นซีอดหัวเราะออกมาไม่ได้ นางลุกขึ้นยืนปัดเศษหญ้าบนเสื้อผ้า “ได้ เช่นนั้นก็ไปกันเถิด ไป๋จื่อ จื่อซู ถอดชุดด้านนอกนี่ออกไป เปลี่ยนเป็นชุดที่เรียบง่ายหน่อย”

หญิงรับใช้ทั้งสองขานรับคำ แล้วหลบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังต้นไม้ ซ่งอวิ๋นซีเองก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าฝ้ายสีน้ำเงินที่เก่าครึ่งหนึ่ง มวยผมม้วนขึ้นใหม่เป็นมวยง่าย ๆ เสียบปิ่นไม้ไว้เล่มหนึ่ง ดูแล้วไม่ต่างจากภรรยาชาวบ้านธรรมดาเลย

เซียวจิ่งหานถอดเสื้อคลุมแพรตัวนอกออก เปลี่ยนเป็นเสื้อสั้นสีน้ำตาลอมเทา กระบี่ที่คาดเอวก็ถอดออกส่งให้อั้นอีเก็บไว้ เหลือเพียงกริชสั้นเล่มหนึ่งเสียบไว้ในรองเท้าบูต

เซียวจิ่งเฉินมองการแต่งตัวของพี่สอง ปากขยับอยู่หลายครั้ง อยากจะพูดอะไรแต่ก็กลืนกลับไป

“อยากพูดก็พูดมา” เซียวจิ่งหานรัดเข็มขัดให้เรียบร้อยแล้วเงยหน้าขึ้น

“พี่สองแต่งแบบนี้... ดูเป็นชาวไร่ชาวนาดีทีเดียว” เซียวจิ่งเฉินพูดจบก็รีบถอยหลังไปหนึ่งก้าว