เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 145 เตรียมปลอมตัวเข้าเมือง
เมื่อเห็นเซียวจิ่งหานกำลังจะหมุนตัวจากไป ซ่งอวิ๋นซีจึงรีบร้อนลุกขึ้น “ข้าก็จะไปด้วย” นางกล่าวกับไป๋จื่อโดยไม่สนใจสิ่งใด “รีบไปเก็บเสื้อผ้า พวกเราจะไปด้วย”
ไป๋จื่อเหลือบมองเซียวจิ่งหาน ครั้นเห็นเขาไม่ได้โกรธ นางจึงกล่าวอย่างยินดี “เจ้าค่ะ พระชายา” จากนั้นก็คว้าตัวจื่อซูวิ่งเข้าไปในห้อง
ในห้องอาหารเหลือเพียงพวกเขาสองคน เซียวจิ่งหานสงบอารมณ์ลงเล็กน้อย “เหลวไหล หลินตูยามนี้เต็มไปด้วยกองทหารกบฏ ดาบทวนไร้ตา เจ้าตามไปทำสิ่งใด เด็กทั้งสามที่บ้านยังเล็ก จวนแห่งนี้ก็ขาดเจ้าไม่ได้”
“ไม่ได้ ข้าจะไป เด็ก ๆ ที่บ้านไม่จำเป็นต้องให้ข้าดูแล ในจวนมีองครักษ์เงามากมาย ขาดข้าไปสักคนไม่เป็นไร ข้าโตมาถึงเพียงนี้ยังไม่เคยเห็นสงครามเลย ท่านก็ให้ข้าไปเถิด บางทีข้าอาจช่วยได้ด้วย”
เซียวจิ่งหานทั้งสงสารทั้งจนใจ ในใจเขาเองก็ไม่อยากแยกจากนาง เฮ้อ...ช่างเถิด ให้นางไปก็แล้วกัน เดิมทีนางก็เป็นคนอยู่ไม่สุขอยู่แล้ว ช่างไม่รู้จะจัดการกับนางอย่างไรจริง ๆ
“ไปกันเถิด เมื่อถึงที่หมายห้ามทำสิ่งใดบุ่มบ่าม เข้าใจหรือไม่” เขายื่นมือไปขยี้ศีรษะนางเบา ๆ