เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 144 เร่งไปเมืองหลินตู
บ่ายวันที่สอง ดวงตะวันคล้อยต่ำ เวลานี้พิษหมอกอ่อนลงมากเมื่อเทียบกับยามที่แสงตะวันสาดส่องในตอนเช้า
ดังนั้นเซียวจิ่งหานจึงตัดสินใจออกเดินทางเวลานี้
เขา ซ่งอวิ๋นซี และซูมู่เหิงนำคนเกือบสามพันคนนี้ เดินออกจากป่าหมอกพิษผืนนั้น ซูมู่เหยียนกลับเมืองหลวงก่อน เพื่อให้ซูเฉิงเหนียนพาคนมารับช่วงคนเหล่านี้ พวกเขาเพียงต้องรออยู่ด้านนอกป่าเท่านั้น ส่วนคนเหล่านี้คงจะถูกจัดให้อยู่นอกเมือง รอจนคดีสอบสวนชัดเจนแล้วค่อยดูว่าฮ่องเต้จะทรงตัดสินเช่นไร
ซูเฉิงเหนียนไปพระราชวังขอพระราชโองการจากฮ่องเต้ เมื่อได้รับราชโองการแล้ว จึงระดมพลสามพันนายจากค่ายทหารชานเมืองหลวงรุดไปยังภูเขาผิงหลวน
คณะของเซียวจิ่งหานไม่จำเป็นต้องรอ กลับจวนอ๋องก่อน
พอเข้าประตู พ่อบ้านรีบสั่งคนเตรียมอาหารและน้ำร้อน ทั้งสองชำระล้างเสร็จ ยังไม่ทันกินข้าวก็รีบไปดูเจ้าตัวน้อยทั้งสาม ไม่ได้เจอกันหลายวัน คิดถึงพวกเขามากจริง ๆ นี่เป็นการจากมาเนิ่นนานที่สุด