เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 137 ต้องกลับก่อนฟ้าสาง?
ซ่งอวิ๋นซีบอกให้หญิงรับใช้ข้างกายรับสัญญาทาสไป จากนั้นจึงยื่นมือประคองลู่จือเสียนนั่งลง “ท่านแม่ ขอบคุณท่านนัก การฝึกฝนคนเหล่านี้มากมายคงเปลืองเรี่ยวแรงไม่น้อยเลยกระมัง ขอบคุณท่านจริง ๆ คนที่ซื้อมาจากข้างนอกตามอำเภอใจ ข้าก็ไม่กล้าใช้จริง ๆ”
พอทุกคนนั่งลงแล้วนางจึงกล่าวต่อ “ยามนี้ราชสำนักก็ไม่สงบ เพิ่งเกิดเรื่องของฮองเฮากับอัครเสนาบดี เกรงว่าหากในหมู่คนที่ซื้อมาถูกสอดไส้คนของพวกเขาไว้ เกิดเรื่องขึ้นมาก็ยุ่งยาก ดังนั้นการที่ท่านแม่ส่งคนมาให้คราวนี้ ช่วยแก้ปัญหาตรงหน้าของข้าได้แล้ว”
ลู่จือเสียนตบหลังมือของนางเบา ๆ แล้วดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาแตะหางตาที่ชื้นชุ่ม จึงเอ่ยขึ้น “เป็นข้าที่ผิดต่อเจ้า ทำให้เจ้าต้องลำบากมากมายในชนบท หากหาตัวเจ้าเจอได้เร็วหน่อย เจ้าก็ไม่ต้องลิ้มรสความยากลำบากมากขนาดนั้น”
ซ่งอวิ๋นซีเห็นนางจะเช็ดน้ำตาอีกครั้งจึงรีบปลอบ “ท่านแม่ อันที่จริงชนบทก็ไม่เลว นอกจากจะเหนื่อยหน่อย กินอยู่อย่างแย่หน่อย ก็ไม่มีอะไร ข้ากลับมาแล้วท่านก็อย่าได้เศร้าใจอีกเลย อีกอย่างบิดามารดาเลี้ยงดูของข้าก็ปฏิบัติต่อข้าดีนัก”