ตอนที่ 136 เชิญหมอโจวจับชีพจร

ตอนที่ 136 เชิญหมอโจวจับชีพจร

ยามค่ำคืน ซ่งอวิ๋นซีนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงคนเดียวจนนอนไม่หลับ นางพบว่าความเคยชินเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งนัก เซียวจิ่งหานเพิ่งจากไปคืนแรก นางกลับนอนไม่หลับเสียแล้ว

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น นางฝืนดึงจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่าลุกขึ้นมา หลังจากจัดการตนเองเรียบร้อยแล้ว ค่อยไปดูอาการของพวกแม่นางเหล่านั้น อีกทั้งวันนี้ยังต้องไปจัดซื้อวัสดุบางอย่างอีกด้วย

ยามที่ซ่งอวิ๋นซีไปถึงลานบ้าน แม่นมหลิวก็กำลังยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน สีหน้าดูไม่ค่อยสู้ดีนัก เมื่อเห็นนางเดินเข้ามาก็มิได้ยิ้มแย้มเดินเข้ามาต้อนรับดังเช่นปกติ เพียงสาวเท้าก้าวเร็วมาตรงหน้านางแล้วกดเสียงต่ำเอ่ยเรียกคำหนึ่ง “พระชายาเพคะ”

ซ่งอวิ๋นซีชะงักฝีเท้า ชำเลืองมองนางแวบหนึ่ง “เป็นอะไรไปหรือ เกิดเรื่องอันใดขึ้น”

แม่นมหลิวมองซ้ายแลขวา ดึงซ่งอวิ๋นซีเดินไปยังที่ลับตาคนสองสามก้าว จึงค่อยเปิดปากโดยกดเสียงต่ำเป็นที่สุด “พระชายาเพคะ... เมื่อคืนวานบ่าวช่วยดูแลจัดที่นอนให้พวกแม่นาง สังเกตเห็นว่าท้องของสองสามคนดูไม่ค่อยปกติ รู้สึกคล้ายกับ... คล้ายกับมีครรภ์เจ้าค่ะ”