กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 126 การทรยศของซู่ชิว
จนกระทั่งแม่นมที่ตามเข้ามาเห็นมือของนางเปื้อนเลือดเต็มไปหมด จึงเขย่านาง พลางกล่าวอย่างร้อนใจว่า “ฝ่าบาท อย่าทำเรื่องโง่เขลาเลยเจ้าค่ะ! พวกเรายังไม่ถึงก้าวสุดท้าย พวกเรายังมีองค์ชายเจ็ด เขายังต้องการฝ่าบาทนะเจ้าค่ะ”
ฮองเฮาเฝิงได้ยินคำว่าองค์ชายเจ็ดจึงสงบลงบ้าง คลายมือที่เปื้อนเลือดสดของนาง นางทรุดพิงผนังอย่างสิ้นหวัง สายตาว่างเปล่าเอ่ยถามว่า “แม่นม เจ้าว่าแท้จริงแล้วผู้ใดขโมยสมุดบัญชีของเปิ่นกง และผู้ใดนำมันออกไปให้อ๋องจ้าน?”
แม่นมสวี่ถามอย่างประหลาดใจว่า “ฝ่าบาททรงทราบได้อย่างไรว่าอ๋องจ้านเป็นผู้กระทำ?”
นางเอ่ยด้วยสายตาไร้จุดสนใจว่า “หากไม่ใช่เขาจะเป็นผู้ใด? องค์ชายใหญ่กับองค์ชายห้าต่างอยู่ในกรมราชวงศ์ องค์ชายเก้าไม่มีความคิดลึกซึ้งเช่นนี้” นางดึงสายตากลับมา จ้องแม่นมสวี่ด้วยแววตาเหี้ยมโหด แล้วคายคำออกจากไรฟันว่า “หากไม่ใช่เขา...จะเป็นผู้ใด? ตอนนั้นเปิ่นกงควรปลิดชีพเขาเสียแต่แรก”
แม่นมสวี่สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ แต่ยังฝืนตั้งสติกล่าวว่า “ฝ่าบาท ตอนนี้พวกเราต้องคิดอย่างสงบว่าทำอย่างไรจึงจะหลุดพ้นจากภัยนี้เจ้าค่ะ!”