เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 125 ฮองเฮาถูกกักบริเวณ
เซียวจิ่งหานกระตุกมุมปาก “ดีนัก ขอเพียงท่านผู้เฒ่าไม่เล่นตุกติกก็แล้วกัน”
เผยซงเหนียนถลึงตา “เจ้าพูดอะไรเช่นนั้น ข้าผู้เฒ่าเป็นคนเช่นนั้นหรือ”
เซียวจิ่งหานคิดในใจว่า เจ้าเป็นคนเช่นนั้นหรือไม่ พอลงหมากสองกระดานก็รู้แล้ว นิสัยมีอยู่อย่างเดียวตลอด ฝีหมากก็ห่วย ยังติดใจเป็นพิเศษ
เป็นเช่นนั้นจริง หลังจากแพ้สองกระดานเขาก็เริ่มเล่นตุกติก บังคับให้เซียวจิ่งหานอยู่เป็นเพื่อนลงหมากอีกหลายกระดาน
เซียวจิ่งหานเอ่ยอย่างจนใจ “ราชครู ข้าวันนี้มาหาท่านมีเรื่องสำคัญ”
เผยซงเหนียนนั่งตัวตรงจึงเอ่ย “เจ้าควรจะมีเรื่องใหญ่เท้าฟ้าไว้ก็ดี ไม่อย่างนั้นข้าผู้เฒ่าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่”
เซียวจิ่งหานไม่สนใจเผยซงเหนียนที่เหมือนเด็กแก่คนหนึ่ง ตรงเข้าไปหยิบสมุดบัญชีและจดหมายจากในอ้อมอก ส่งให้เผยซงเหนียน
เผยซงเหนียนมองเซียวจิ่งหานอย่างสงสัยแวบหนึ่ง จึงรับมาพลิกดู ไม่ดูก็แล้วไป พอดูกลับยิ่งตกใจ ครั้นพลิกสมุดบัญชีเล่มหนึ่งจนจบ เขาจึงเงยหน้าขึ้น ดวงตาทั้งคู่ที่ขุ่นมัวจ้องเขม็งไปที่เซียวจิ่งหาน
เขาถามด้วยเสียงแหบพร่า “เงินพวกนี้ไหลไปที่ใด เจ้า...ส่งคนไปตรวจสอบแล้วหรือ”