กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 116 ขนมมีพิรุธ
ใจของซ่งอวิ๋นซีกระตุกแน่น มือคว้าผ้าเช็ดหน้าอย่างไม่รู้ตัว แต่บนใบหน้าไม่เผยสีหน้า นางยิ้มบาง ๆ แล้วเดินผ่านพวกเขาไป
ที่แท้ก็เป็นเขา... เขานี่เองคือผู้บงการเบื้องหลัง
นางไม่รู้ว่าข้างหน้าคือที่ใด แม่นมจางตามอยู่ข้างหลัง รู้สึกว่าพระชายามีบางอย่างผิดปกติ จึงเอ่ยถามว่า “พระชายา สีหน้าของท่านแย่มาก ไม่สบายตรงไหนหรือไม่”
“ไม่เป็นไร เพียงเหนื่อยไปบ้าง รอให้ข้าเดินชมสวนดอกไม้พอเป็นพิธีแล้วก็กลับ” หากนางไม่ไปก็ดูจะผิดมารยาท เดินสักรอบแล้วพาเด็ก ๆ กลับ นางหยุดฝีเท้าอย่างฉับพลัน แล้วถามว่า “ฝั่งเด็ก ๆ มีองครักษ์เงาหรือไม่”
แม่นมจางค้อมกายตอบว่า “มีขอรับพระชายา อยู่ข้างพระราชนัดดาทั้งหลาย ท่านวางใจได้เต็มที่”
ซ่งอวิ๋นซีพาแม่นมจางเดินไปทางสวนดอกไม้ตลอดทาง ฝั่งนั้นเป็นที่รวมตัวของคุณชายคุณหนู ข้างหน้ามีแม่นมสองคนกับหญิงรับใช้สองคนรออยู่ริมทาง ศีรษะก้มเล็กน้อย เมื่อเห็นซ่งอวิ๋นซีเดินผ่านมาจึงค้อมกายคารวะว่า