เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 117 สอบสวนซูเหลียนเยวี่ย
แม่นมกุ้ยยอบกายคารวะแล้วเดินออกไปด้วยตนเอง นางพาหญิงรับใช้และหญิงรับใช้สูงวัยไม่กี่คนมุ่งหน้าไปยังสวนดอกไม้ตลอดทาง ระหว่างทางก็ให้พวกหญิงรับใช้สูงวัยแอบเข้าไปในพุ่มหญ้าของสวนดอกไม้
ทว่ายามนี้ซูเหลียนเยวี่ยกำลังอยู่เป็นเพื่อนจิบชากับพระชายาท่านอ๋องหนิง แม่นมกุ้ยเห็นภาพนี้เข้า คิ้วก็อดขมวดขึ้นมามิได้ นางมีความสัมพันธ์กับจวนท่านอ๋องหนิงจริง ๆ เช่นนั้นเรื่องวางยา มีความเป็นไปได้หรือไม่ว่าจะเป็นฝีมือของจวนท่านอ๋องหนิง
นางชะงักไปชั่วพริบตา ปรับสีหน้าให้อ่อนลง จึงค่อยก้าวขึ้นหน้าไปด้วยรอยยิ้มเต็มดวงหน้า ย่อเข่าคารวะ วางท่าทางนอบน้อมอย่างยิ่ง “บ่าวชราขอคารวะพระชายาท่านอ๋องหนิง คารวะคุณหนูรองเจ้าค่ะ”
พระชายาท่านอ๋องหนิงนั่งสงบนิ่งอยู่ข้างโต๊ะหิน สวมเสื้อกั๊กตัวยาวทอดิ้นทองสีฟ้าคราม บนศีรษะประดับปิ่นหงส์ลงยาขนนกกระเต็น ท่วงท่าสง่างามสูงศักดิ์ นางยกสายตาขึ้นมองแม่นมกุ้ยแวบหนึ่ง รอยยิ้มอ่อนโยน “แม่นมกุ้ยมิต้องมากพิธี ฮูหยินแม่ทัพมีเรื่องอันใดหรือ”