กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 223 แม้แต่พ่อแม่สามียังไม่สนใจ นับประสาอะไรจะไปช่วยเหลือพี่น้อง
วันนี้โจวชุ่ยเฟินอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
เธอนั่งอยู่ใต้ต้นห้วยักษ์ตรงปากหมู่บ้าน มีหญิงชาวบ้านล้อมรอบอยู่เจ็ดแปดคน มือแทะเมล็ดแตง ปากไม่เคยหยุดพูดเลยแม้แต่น้อย
“ไอ้หยา ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ หลินฉือบ้านฉันตอนนี้น่ะมีอนาคตไกลเชียวละ”
เธอคายเปลือกเมล็ดแตงลงข้างเท้า กดเสียงต่ำแสร้งทำเป็นมีความลับ “โรงเรือนห้าร้อยหมู่ ยกให้เขาดูแลทั้งหมด พวกเธอลองพูดสิว่าต้องมีความสามารถขนาดไหนกัน?”
คนข้าง ๆ เอ่ยรับคำ “นั่นสิ หลินฉือบ้านเธอน่ะฉลาดตั้งแต่เด็กแล้ว”
โจวชุ่ยเฟินยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง หันหน้ากลับมาแล้วถอนหายใจอีกรอบ “เฮ้อ เสียดายที่บางคนทนเห็นคนกันเองได้ดีไม่ได้ หลินเจี้ยนจวินน้องสามของฉันคนนั้นน่ะฉันมองว่าหมดสภาพไปแล้ว วัน ๆ เอาแต่วนเวียนอยู่รอบตัวเมีย ทำไอ้ไร่ซอมซ่อนั่นจะไปมีอนาคตอะไรได้?”
“ชุ่ยเฟิน เธอพูดจาแบบนี้ได้ยังไง” หญิงชาวบ้านที่มีอายุหน่อยทนฟังไม่ไหว “เด็กคนนั้นอย่างเจี้ยนจวินเป็นคนซื่อตรงมั่นคงนะ”