ตอนที่ 222 นี่สิถึงจะสมเป็นเถ้าแก่

ตอนที่ 222 นี่สิถึงจะสมเป็นเถ้าแก่

หลิวหลิงโกรธจนมือสั่นระริก “เธอว่าใครไร้น้ำยา? ถ้าเธอเก่งจริงทำไมยังมาขุดดินอยู่ในหมู่บ้านล่ะ?”

โจวชุ่ยเฟินแค่นหัวเราะ “บ้านพวกฉันมีโรงเรือนเพาะปลูก 500 หมู่ ดีกว่าที่ดินกระจิริดของบ้านเธอตั้งเยอะ”

หลิวหลิงอั้นอยู่นานสองนาน ก่อนจะเค้นออกมาได้ประโยคหนึ่ง “แล้วมันทำไมล่ะ? คนบางคนชีวิตความเป็นอยู่ดี แต่ใจแคบเท่ารูเข็ม”

คนทั้งสองตอบโต้กันไปมาในช่องคอมเมนต์ ทะเลาะกันจนแทบเอาไม่อยู่

ซูเสี่ยวเหมยดูบทสนทนาของพวกเธอแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

หลินเจี้ยนจวินชะโงกหน้าเข้ามาดูแวบหนึ่งพลางส่ายหน้า “สองคนนี้เปิดศึกใส่กันแล้ว”

ซูเสี่ยวเหมยเก็บโทรศัพท์มือถือ “ช่างพวกเธอเถอะ พวกเราเที่ยวของเราดีกว่า”

ช่วงบ่าย หลินเจี้ยนจวินพาลูก ๆ ไปนั่งเรือลำเล็ก

ตัวตัวนั่งอยู่ที่หัวเรือ ดวงหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น “สนุกจังเลย!”