ตอนที่ 217 ชีวิตพ่อฉัน สู้ปุ๋ยเคมีไม่กี่กระสอบของบ้านแกไม่ได้หรือ?

ตอนที่ 217 ชีวิตพ่อฉัน สู้ปุ๋ยเคมีไม่กี่กระสอบของบ้านแกไม่ได้หรือ?

ในที่สุดหลี่เม่าก็วางแก้วเหล้าลง

เขาไม่ได้บีบคั้นหลินเจี้ยนกั๋วต่อ หากแต่หันกลับมา ยกแก้วเหล้าขาวที่รินไว้เต็มตรงหน้าขึ้นมา แล้วเงยหน้ากระดกรวดเดียวหมดต่อหน้าทุกคน

แก้วเหล้ากระแทกลงบนโต๊ะเสียงดัง “เพียะ”

“ขอบคุณพี่น้องทุกคนมากครับ”

เขาใช้หลังมือปาดมุมปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำและแฝงความซาบซึ้งใจไว้อย่างพอดิบพอดี

อากาศภายในห้องวีไอพีถูกตัวเลขเหล่านั้นกดดันจนแทบจะบิดเบี้ยว

สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปที่หลินเจี้ยนกั๋วและโจวชุ่ยเฟิน

เมื่อครู่คุยโวเรื่องรายได้ปีละหนึ่งล้านอย่างสะใจแค่ไหน ตอนนี้คนนอกพวกนี้ยังควักกันคนละแสนกว่าหยวนแล้ว นายที่เป็นถึงหลินเจี้ยนกั๋วจะควักเท่าไหร่กัน?

สีหน้าของหลินเจี้ยนกั๋วเปลี่ยนจากแดงเป็นขาว จากขาวเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ และสุดท้ายก็ค้างเติ่งอยู่ที่สีเทาหม่นหมอง