กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 216 คนเรานะ ถ้าไม่อวดรวย จะกวักมือเรียกเรื่องเดือดร้อนแบบนี้มาหรือ
หลี่เม่าพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ยกแก้วเหล้าขึ้น แหงนหน้าดื่มอักใหญ่ แล้ววางกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดัง “แป๊ก”
“อาการป่วยของพ่อ ต่อให้ต้องทุบหม้อขายเศษเหล็กก็ต้องรักษา”
เขากวาดสายตามองรอบห้องวีไอพี เสียงไม่ดัง ทว่าหนักแน่นเปี่ยมน้ำหนัก
“คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ล้วนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน แล้วก็มีพี่น้องที่ดีต่อกันมาหลายปีอีกหลายคน วันนี้ฉันหลี่เม่าขอวางคำพูดไว้ตรงนี้ อาการป่วยของพ่อฉัน ฉันกับเจ้าหมิงจะแบกรับส่วนใหญ่ไว้เอง แต่พี่น้องคนไหนยื่นมือมาช่วยได้ ฉันจะจดจำไว้ในใจ”
คำพูดนี้ทั้งแข็งกร้าวและผ่อนปรนในที