ตอนที่ 218 พ่อไม่มีเงินให้พวกแกยืมโว้ย! จะทำไม?

ตอนที่ 218 พ่อไม่มีเงินให้พวกแกยืมโว้ย! จะทำไม?

“ชีวิตพ่อผม มีค่าไม่เท่าปุ๋ยเคมีไม่กี่กระสอบของบ้านพี่งั้นเหรอ?”

เมื่อคำพูดคำสุดท้ายสิ้นสุดลง อุณหภูมิในห้องวีไอพีทั้งห้องพลันลดฮวบลงหลายองศา

สีหน้าของโจวชุ่ยเฟินเปลี่ยนจากซีดเผือดเป็นแดงก่ำในชั่วพริบตา แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

เธอผุดลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน เก้าอี้ด้านหลังส่งเสียงครูดแสบแก้วหู

“หลี่เม่า แกพูดจาได้น่าเกลียดเกินไปแล้ว!”

โจวชุ่ยเฟินชี้นิ้วใส่หน้าหลี่เม่า เสียงดังลั่นจนห้องวีไอพีทั้งห้องดังหึ่งก้อง “อะไรคือฉันคิดว่าชีวิตน้าชายมีค่าไม่เท่าปุ๋ยเคมีไม่กี่กระสอบ? แกกำลังเจตนาปรักปรำกันชัด ๆ!”

หลี่เม่าแค่นหัวเราะ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ “ผมพูดผิดตรงไหนล่ะ? น้าชายป่วยขนาดนี้ พี่อ้าปากก็บอกว่าไม่มีเงิน มันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นหรอกเหรอ?”

“แก!”

โจวชุ่ยเฟินโกรธจนตัวสั่นเทา