กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 142 ถ้าคุณอยากเปลี่ยนตัวอำเภอเป็นสวนหลังบ้าน ผมก็จะเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยให้คุณ
สายลมราตรีพัดผ่านมาอีกระลอก เถ้าถ่านในเตาไฟถูกพัดปลิวไปสองสามสะเก็ด สว่างวาบขึ้นมาในความมืดเพียงวูบเดียวก็ดับมอดไป
ซูเสี่ยวเหมยจิบเบียร์เข้าไปอึกหนึ่ง พลางเปลี่ยนบทสนทนาด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริงขึ้น “จริงสิ บัญชีชั้นหนึ่งของซูเปอร์มาร์เก็ตเราในเดือนนี้ฉันตรวจดูคร่าว ๆ แล้วนะ”
หลินเจี้ยนจวินกำลังแทะกุยช่ายย่างอยู่หนึ่งไม้ เมื่อได้ยินดังนั้นจึงเงยหน้าขึ้น
“กำไรสุทธิเฉลี่ยต่อวันคงที่อยู่ที่สามพันกว่าหยวนแล้ว” ซูเสี่ยวเหมยชูนิ้วมือขึ้นมาสามนิ้ว แกว่งไปมาตรงหน้าเขา “ช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์สามวันนั้น วันที่พีคสุดพุ่งไปถึงแปดพันกว่าแน่ะ”
หลินเจี้ยนจวินอ้าปากค้าง เศษใบกุยช่ายติดอยู่ที่มุมปากยังไม่ทันได้เช็ดออก
“วันละแปดพันเลยเหรอ?”
“นั่นเพราะตรงกับช่วงวันหยุดเทศกาลน่ะ” ซูเสี่ยวเหมยพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “วันปกติก็ราว ๆ สามพันหยวน มั่นคงมาก หมู่บ้านเราบวกกับหมู่บ้านใกล้เคียงอีกสองสามแห่ง กำลังซื้อในชีวิตประจำวันก็ประมาณนี้ ไม่สูงไม่ต่ำ แต่ข้อดีคือมีรายได้แน่นอนไม่ว่าฝนแล้งหรือน้ำท่วม”