กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 143 พ่อแก เขา เขาท่าทางจะไม่ไหวแล้ว!
เสียงโทรศัพท์มือถือสั่นไหวราวกับมีดทื่อ กรีดตัดความอบอุ่นละมุนละไมระลอกสุดท้ายในลานบ้านลงอย่างไม่ปรานี
หลินเจี้ยนจวินหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา หน้าจอปรากฏสายเรียกเข้าจากคุณปู่
หัวใจของเขาพลันกระตุกวูบ ชั่วชีวิตนี้คุณปู่ไม่เคยโทรมาหากลางดึกเลยสักครั้ง
เขากดรับสาย ยังไม่ทันได้อ้าปาก เสียงของแม่สามีจากปลายสายก็โพล่งทะลักเข้ามาเจือสะอื้นจนแทบหายใจไม่ทัน “เจี้ยนจวิน แกรีบมาเร็วเข้า พ่อของแก ท่าทางจะไม่ไหวแล้ว!”
ซูเสี่ยวเหมยที่เดิมทีกึ่งพิงอยู่บนไหล่ของเขาและความง่วงงุนยังไม่สร่างซาดี ถูกประโยคนี้กระตุ้นเข้าจนทั้งร่างสะดุ้งตื่นราวกับโดนสาดด้วยน้ำก้นบ่อ เย็นวาบไปตั้งแต่หัวจรดเท้า
เธอเห็นมือของหลินเจี้ยนจวินชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาทั้งหมดถอดสีจนซีดเผือดภายใต้แสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือ