ตอนที่ 45 เลี้ยงข้าวชาวบ้านที่มาช่วยงาน

ตอนที่ 45 เลี้ยงข้าวชาวบ้านที่มาช่วยงาน

อีกด้านหนึ่ง บนที่ดินบ้านเก่า ซูเฉินกับเฒ่าจางกำลังวุ่นอยู่กับการทำงานอย่างคึกคักอย่างยิ่ง

เมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้ฝนจะตก ทุกคนจึงรีบเก็บข้าวของในไซต์งานก่อสร้าง เตรียมมาตรการป้องกันฝนไว้ล่วงหน้า

ซูเฉินยกปูนซีเมนต์ถุงละ 50 จินขึ้น แบกขึ้นไหล่แล้วก้าวยาว ๆ เดินตรงไปยังเพิงพักงาน

ปีนี้เขาเพิ่งจะอายุ 23 ปียังอยู่ในวัยที่มีเรี่ยวแรงล้นเหลือ แบกปูนซีเมนต์รวดเดียวสองถุงได้สบายโดยไม่หอบเหนื่อย

เฒ่าจางยืนกำกับอยู่ข้าง ๆ “เสี่ยวซู ขนปูนซีเมนต์เข้าไปข้างในสุดของเพิงพักงานให้หมด วงนอกตรงนี้ค่อยกองทรายไว้ ทรายไม่กลัวฝนเปียก”

ซูเฉินขานรับคำหนึ่ง เหงื่อบนหน้าผากไหลย้อยลงมาตามแก้ม

เขาจัดเรียงถุงปูนซีเมนต์อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แล้วหันหลังเดินไปยกถุงถัดไป

ในไซต์งานก่อสร้างยังมีคนงานอีก 7 ถึง 8 คน ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขะมักเขม้นเพื่อป้องกันฝน

บ้างก็กำลังมัดเชือกเสริมความแข็งแรงให้นั่งร้าน บ้างก็เก็บเครื่องมือเข้าเพิงพักงาน และบ้างก็กำลังนำผ้าพลาสติกมาคลุมเหล็กเส้นที่โผล่ออกมา