ตอนที่ 46 ร่องระบายน้ำของโรงเรือนถูกคนทำลาย

ตอนที่ 46 ร่องระบายน้ำของโรงเรือนถูกคนทำลาย

โจวชุ่ยเฟินพูดต่อว่า “เธอดูสิ เจี้ยนกั๋วเป็นพี่ใหญ่แท้ ๆ ของพวกเธอ เขามีมนุษยสัมพันธ์ดีในหมู่บ้าน ทำงานก็ไว้ใจได้ ถ้างั้นพรุ่งนี้ให้เขาไปช่วยพวกเธอคุมคนที่โรงเรือนเพาะปลูกดีไหม เอวเขาไม่ค่อยดี ให้ทำงานเบา ๆ หน่อย ไม่ต้องพูดแยกคนสองคนหรอก”

เธอพูดคำนี้เสียงดัง คนที่อยู่รอบ ๆ สองสามโต๊ะต่างก็ได้ยินกันหมด

เสียงอึกทึกในลานบ้านค่อย ๆ เบาลง ทุกคนต่างเอียงหูคอยฟัง

พ่อหลินกับแม่หลินสบตากัน มือของพ่อหลินที่ถือแก้วเหล้าชะงักอยู่กลางอากาศ สายตาเหลือบมองไปทางหลินเจี้ยนจวินแวบหนึ่ง

ความหมายนั้นชัดเจนมาก คือหวังให้หลินเจี้ยนจวินตอบตกลง

เพราะอย่างไรเสียหลินเจี้ยนกั๋วก็เป็นลูกชายคนโต ให้เขาไปช่วยงานที่โรงเรือนเพาะปลูกก็พอฟังขึ้นอยู่

ซูเสี่ยวเหมยวางตะเกียบ ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม น้ำเสียงนุ่มนวล “พี่สะใภ้ใหญ่พูดถูกค่ะ แต่ฉันมีคำถามข้อหนึ่ง”