ตอนที่ 44 สามร้อยหมู่เป็นแค่จุดเริ่มต้น

ตอนที่ 44 สามร้อยหมู่เป็นแค่จุดเริ่มต้น

นิ้วมือของซูเฉินเคาะลงบนแป้นพิมพ์สองครั้ง เรียกแผนภาพภาพรวมขึ้นมาแผ่นหนึ่ง

“ถ้าอุปกรณ์ไม่เกิดขัดข้อง ก่อนพระอาทิตย์ตกวันนี้จะเสร็จหกส่วน ก่อนเที่ยงวันพรุ่งนี้ปลูกเสร็จทั้งหมด”

“เร็วกว่าแผนครึ่งวัน”

“ประสิทธิภาพของปืนย้ายปลูกสูงกว่าที่ผมประเมินไว้ ชาวบ้านกลุ่มนั้นมือไม้คล่องแคล่วจริง ๆ”

ตอนที่ซูเฉินพูดคำนี้น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีเขาเคยคำนวณอย่างรอบคอบที่สุด โดยนับรวมช่วงเวลาปรับตัวเข้ากับอุปกรณ์ใหม่ของชาวบ้านเข้าไปแล้ว ผลปรากฏว่าคนกลุ่มนั้นที่ผู้ใหญ่บ้านพามามีความเร็วในการเริ่มลงมือทำเหนือกว่าที่คาดไว้มาก

คนที่ทำนามาทั้งชีวิต สัมผัสของมือและการตัดสินใจนั้นสลักลึกเข้าไปในกระดูก

ดวงอาทิตย์ลอยขึ้นสู่กลางศีรษะ แล้วค่อย ๆ คล้อยไปทางทิศตะวันตก

พื้นที่สีเขียวขจีในโรงเรือนสามร้อยหมู่กว้างใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ผืนดินสีน้ำตาลที่เปิดโล่งน้อยลงเรื่อย ๆ

ตอนบ่ายสองโมงของวันถัดมา ในรูปลูกแถวสุดท้ายของโรงเรือนเพาะปลูกหลังสุดท้าย ถูกสอดต้นกล้าผักต้นสุดท้ายเข้าไป