ตอนที่ 40 ช่วงเวลาอ่านอีเมลที่คุ้นเคยและรอคอย

พักเบรกสิบนาที

ครึ่งหลังก็เริ่มขึ้น

ไล่เซี่ยงหยางถือบอล เขารู้ว่าตัวต่อตัวคงสู้สวี่มู่เกอไม่ได้ ดังนั้นเกือบทุกครั้งถ้าไม่ชู้ตทันที ก็จะให้เพื่อนร่วมทีมช่วยสกรีนบังทางให้

ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน

แม้สวี่มู่เกอจะคลาดกับเขาไปจังหวะหนึ่ง แต่ก็ยังตามประกบติด แถมยังวิ่งเร็วกว่าเขาเสียอีก

ไล่เซี่ยงหยางเลย์อัป บอลกำลังจะหลุดจากมือ

เขากลับรู้สึกถึงลมเย็นยะเยือกวูบหนึ่งพัดมาจากข้างหลัง

"ฟึ่บ..."

"เพียะ!!"

เงาร่างของสวี่มู่เกอบดบังเขามิด ตบลูกบอลลอยกระเด็นไปเต็มแรง