ตอนที่ 39 วัยรุ่นมันก็งี้ ไม่กลัวใครหน้าไหน บวกเป็นบวก!

สวี่มู่เกอกลับมาถึงมหาวิทยาลัยทันคาบวิชาพละพอดี เขาแวะกลับไปเปลี่ยนชุดกีฬาที่ห้องพัก ถือโอกาสหยิบกีตาร์ที่สุ่มได้ออกมากอดไว้ แกล้งทำเนียนเหมือนเพิ่งซื้อมาใหม่

เมื่อมาถึงสนามบาส สวี่มู่เกอก็วิ่งวอร์มรอบสนามไปพร้อมกับเพื่อนร่วมห้อง

วิ่งเสร็จแล้วถึงจะเป็นช่วงกิจกรรมอิสระ

เหยียนลี่กับเว่ยฮั่นจงพากันไปเบิกลูกบาส

ปกติแล้วอย่างน้อยต้องได้มาแปดลูกขึ้นไป ทว่าคราวนี้กลับหยิบมาได้แค่สี่ลูกเท่านั้น

โหลวจ้านเหล่ยขมวดคิ้วถาม "ทำไมเอามาแค่สี่ลูกเองล่ะ"

การสอบปลายภาคต้องสอบทักษะบาสเกตบอล ใครที่เล่นไม่เป็นก็ต้องฝึก คนในห้องมีตั้งเยอะขนาดนี้ สี่ลูกมันไม่พอใช้แน่ ๆ

เหยียนลี่ชี้ไปทางคนไม่กี่คนที่อยู่ไม่ไกลพลางบอกว่า "ห้องสองเรียนพละคาบที่แล้ว ตอนนี้พวกมันยังเล่นกันอยู่เลย"

สาขาการจัดการธุรกิจมีอยู่หลายห้อง พวกเขาคือห้องสาม ส่วนห้องสองนั้นมีคนเยอะกว่าห้องสามอยู่อีกสองสามคน

"นี่มันลูกบาสของมหา'ลัยนะ ไม่ใช่ของพวกมันสักหน่อย! ถ้าหมดคาบแล้วอยากเล่นต่อก็ต้องเอาลูกของตัวเองมาเล่นสิ!"