กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 326 แสนธรรมดาและไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง
ท้องฟ้ามืดลงแล้ว
ค่ำคืนของตำบลเค่าซานเงียบสงบยิ่งนัก แสงไฟบนถนนไม่ได้สว่างไสวเท่าใดนัก หากแต่เนินเขาที่อยู่ไม่ไกลกลับดูหนักแน่นมั่นคง
คืนนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตยวี่เฟิงและร้านเต้าหู้ยวี่เฟิงปิดทำการ
ที่บ้านของเหมียวเสี่ยวยวี่ ผม หลิวเหม่ยเฉิน และเหมียวเสี่ยวเหลยกำลังเล่นไพ่โต้วตี้จู่กันอยู่ในห้องนั่งเล่นเล็กๆ
เหมียวเสี่ยวยวี่ดูยังไร้เดียงสาและค่อนข้างขี้อายอยู่บ้าง ฝีมือการเล่นไพ่โต้วตี้จู่ถือว่าไม่เลวเลย
หากไม่ใช่เพราะขาหักทั้งสองข้างช่วงก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขาก็คงได้กลายเป็นหนุ่มหล่อในมหาวิทยาลัยสักแห่งไปแล้ว
"พี่เฟิง เมื่อกี้ผมลงคู่ 2 ทำไมพี่ไม่ระเบิดใส่ผมล่ะครับ"
"ลืมไปน่ะ" ผมยิ้มมองเขา "เคยมีความรักบ้างไหม ในใจมีผู้หญิงที่ชอบหรือเปล่า"
"ไม่เคยมีความรักเลยครับ สภาพอย่างผมน่ะ ต่อให้ในใจมีผู้หญิงที่ชอบ เขาก็คงไม่แลผมหรอก" เหมียวเสี่ยวเหลยยิ้มแห้งๆ