บทที่ 327 ผมเป็นคนอารมณ์ร้อน ผมเป็นคนโรแมนติก

บทที่ 327 ผมเป็นคนอารมณ์ร้อน ผมเป็นคนโรแมนติก

หลิวฉางสี่ร้อนใจมาก แต่ผมกลับยิ้มออกมา

"เอาสิ อุตส่าห์มาถึงทั้งที งั้นก็ไปชนกับมันสักตั้ง"

วางสายเสร็จ ผมก็หันไปมองหลิวเหม่ยเฉิน

"แม่สาวแซ่บ เธอมีความเห็นยังไง?"

"ในเมื่อไอ้เด็กไม่เจียมกะลาหัวนี่อยากท้าทายคุณ ก็สั่งสอนมันให้เละไปเลย ฉันกับหลี่เซียงหานลงมือเอง คุณแค่ยืนดูความสนุกก็พอ" ออร่าความหยิ่งทรนงของหลิวเหม่ยเฉินแผ่ออกมาทันที

หลี่เซียงหานเอ่ยขึ้นว่า "เมิ่งตงเหว่ยน่าจะเป็นพวกนักเลงหัวไม้ มันอาจจะพาคนกลุ่มหนึ่งมาจากตัวอำเภอต้าถิง ถ้าคนมากันเยอะ พวกเราก็เตรียมตัวตามเกณฑ์ชดเชยยี่สิบล้านไว้ได้เลย ซัดมันให้มืดฟ้ามัวดินไปข้าง"

หลี่เซียงหานไม่รู้ว่ามือไม้คันคะเยอขนาดไหน ถึงได้ยืนออกหมัดเตะต่อยอย่างบ้าคลั่งอยู่บนเนินเขา แถมยังดัดตัวและหกสูงโชว์อีกต่างหาก