กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 298 เงินลงทุนมหาศาล ปลดปล่อยความบ้าคลั่ง
พอกลับมาถึงห้องตัวเองในบ้านเช่ารวม ผมยังคิดไม่ออกว่าจะบอกพ่อกับแม่อย่างไรดี
ผมไม่ได้กลัวโดนดุด่า แต่กลัวพวกท่านจะไม่สบายใจ
ผมต่อสายหาแม่
"เสี่ยวเฟิง ถ้าทุกอย่างราบรื่น ลูกต้องโทรหาพ่อแน่ๆ ในเมื่อโทรหาแม่แบบนี้ ก็แปลว่าลูกชายแม่ต้องโดนทำให้เสียใจมาแน่เลย"
เมื่อได้ยินน้ำเสียงอันหนักอึ้งของแม่ ผมก็ทำได้เพียงสะกดอารมณ์ของตัวเองเอาไว้
ผมเล่าท่าทีของเฉินหลันกับเยี่ยเยว่ฉานให้ฟัง แม่เงียบไปนานมาก
"งั้นก็ช่างเถอะ ต่อไปบ้านเราจะไม่คิดถึงเรื่องเยี่ยเยว่ฉานอีกแล้ว ลูกอยากจะอยู่เมืองหลวงต่อ ที่บ้านก็ไม่คัดค้าน ลูกอยากจะกลับมาพัฒนาที่อำเภอชิงกู่ ที่บ้านก็ไม่คัดค้านเหมือนกัน จริงๆ ลูกอยู่บ้านคอยอยู่เป็นเพื่อนพ่อแม่ก็ดีมากแล้ว แต่มีอยู่อย่างเดียว ลูกห้ามไปหาเหมียวเสี่ยวยวี่ที่ตำบลเค่าซาน มณฑลซีหนานเด็ดขาด!"
ประโยคสุดท้ายของแม่ทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบ