บทที่ 297 ท่าทีของเยี่ยเยว่ฉาน ความสุขอยู่ที่ไหน?

บทที่ 297 ท่าทีของเยี่ยเยว่ฉาน ความสุขอยู่ที่ไหน?

การคุยโทรศัพท์ระหว่างผมกับครอบครัวจบลงแล้ว

น้ำตาของหลิวเหม่ยเฉินแทบจะไหลออกมา

ปากของเธอพึมพำออกมาว่า "เหมือนเพื่อน เหมือนศิษย์อาจารย์ เหมือนดวงดาวกับดวงจันทร์ ถังเฟิง เมื่อกี้ฉันเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของพวกเราสองคนแบบนี้ ไม่มีปัญหาใช่ไหม?"

ผมจุดบุหรี่ให้ตัวเองหนึ่งมวน หลังจากครุ่นคิดด้วยความกลัดกลุ้มแล้วก็พูดขึ้นว่า "สำหรับผมแล้ว พูดแบบนี้ย่อมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว คุณจะพูดอย่างอื่นเพิ่มอีกหน่อย จริงๆ ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่พ่อแม่ของคุณได้ยินแล้วจะคิดยังไง แล้วจะปฏิบัติต่อคุณยังไง อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"

หลิวเหม่ยเฉินยื่นมือมาบิดหูผมทันที เอียงคอมองผม "ถังเฟิง ฉันคอยปกป้องผลประโยชน์ของนายมาตลอด แต่นายกลับมาซ้ำเติมกันเนี่ยนะ?"

"ผมเปล่านะ..."

"ยังจะกล้าบอกว่าเปล่าอีก!"