กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 299 ภาพสะท้อนความเป็นจริง ชีวิตที่ผ่านเข้ามาฉากแล้วฉากเล่า
ผมเพิ่งกลับเข้ามาในห้องของตัวเอง เย่าเจิงกวางก็พุ่งพรวดเข้ามา
"ถังเฟิง คนที่ติงลี่เลื่อมใสที่สุดก็คือนาย เพื่อนขอร้องละ ช่วยรั้งติงลี่ไว้ให้ฉันหน่อยได้ไหม"
"ฝืนเด็ดแตงไม่หวานหรอก ตำแหน่งของนายในใจเธอไม่ได้สำคัญอะไร มันไม่เกี่ยวกับว่าพวกนายจะรู้จักกันมากี่ปีเลย บ้านนายก็เป็นคนท้องถิ่นในเมืองหลวง ที่บ้านก็มีร้านอาหาร นายยังต้องกลัวว่าจะหาแฟนไม่ได้อีกเหรอ" ผมพูด
แต่ทว่า เย่าเจิงกวางยังคงเอาแต่อ้อนวอนผมไม่หยุด เขาแคร์ติงลี่มากเกินไปจริงๆ
ซูรื่อน่าพรวดพราดเข้ามา "ถังเฟิงกับเยี่ยเยว่ฉานกลายเป็นคนแปลกหน้ากันไปแล้ว ตัวเขาเองยังจัดการเรื่องตัวเองไม่ได้เลย จะมีกะจิตกะใจที่ไหนมาสนใจนาย อย่าไปกวนเขาเลยน่า!"
คำพูดนี้ของซูรื่อน่าได้ผลชะงัด เย่าเจิงกวางเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจึงเดินออกจากห้องผมไป
จากนั้น พวกเราก็ได้ยินคำพูดแสดงความเสียสละของเย่าเจิงกวาง "ติงลี่ คืนนี้ฉันนอนโซฟาห้องนั่งเล่น เธอไปนอนที่เตียงเถอะ"
"ก็ได้"