กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 296 ผมเคลิบเคลิ้มอย่างยิ่ง ผมตกเป็นฝ่ายรับอย่างยิ่ง
"ถังเฟิง เต้นรำเป็นเพื่อนฉันหน่อย"
หลิวเหม่ยเฉินกางแขนทั้งสองข้างออก สภาพของผมที่เพิ่งดื่มเหล้าเข้าไป ถึงขั้นไม่กล้าจ้องมองเธอตรงๆ
"แม่สาวแซ่บ เธอเมามากแล้ว ไปนอนบนเตียงสักตื่น พอสร่างเมาแล้วก็ไสหัวไปได้เลย"
"ฉันกับนายเหรอ"
"เธอคนเดียวน่ะสิ!"
เมื่อต้องเผชิญกับการยั่วยวนของหลิวเหม่ยเฉิน ผมทำได้แค่อดทนไว้ แต่ผมก็กลัวว่าตัวเองจะมีตอนที่ทนไม่ไหวเข้าสักวัน
หากผมทำอะไรหลิวเหม่ยเฉินลงไป ผลลัพธ์ที่ตามมาคงเหมือนฟ้าถล่มแผ่นดินทลายเป็นแน่
"เต้นรำเป็นเพื่อนฉัน! อย่าทำให้ฉันต้องทรมาน! ไม่งั้นฉันจะจับนายล็อกคอกิโยตินแบบยูยิตสูซะเลย!"
หลิวเหม่ยเฉินยังคงกางแขนทั้งสองข้างไว้พลางกระทืบเท้า และตะโกนออกมาอย่างเป็นจังหวะ