กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 289 หรือว่าผมกับพี่ฉานจะจบกันแล้วจริงๆ?
"ถังเฟิง นายบอกว่าตัวเองไม่ได้ตั้งใจ ใครจะไปเชื่อล่ะ? ถึงเยี่ยกุ้ยหยางจะไม่ดียังไง เขาก็เป็นพ่อแท้ๆ ของเยว่ฉาน นายเตะเขาแค่ทีเดียวก็บาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ฉันทนรับไม่ไหวหรอกนะ ฮือๆ..."
เฉินหลันกับเยี่ยเยว่ฉานกอดกันร้องไห้
ผมทนดูภาพแบบนี้ไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่ว่าผมจะอธิบายยังไงก็ไร้ประโยชน์
เรื่องแบบนี้จะส่งผลกระทบต่อผมกับเยี่ยเยว่ฉานไปอีกหลายปี
เรื่องแบบนี้ อีกฝ่ายคงไม่มีทางลืมได้ตลอดชีวิต
ผมรู้สึกหนักอึ้งในใจ "น้าเฉิน ถ้าคุณน้ารู้สึกแย่จนทนไม่ไหวจริงๆ จะแจ้งตำรวจก็ได้นะครับ ผมมีความผิดหรือไม่ให้ศาลเป็นคนตัดสิน หรือไม่คุณน้าจะให้ฮวาเสี่ยงหรงมาจัดการผมก็ได้ คราวนี้ผมจะไม่ขัดขืนเลยครับ"