กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 290 แผนการสุดบ้าบิ่น มิตรภาพที่จริงใจที่สุด
ผมยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงก็กลับมาถึงห้องเช่ารวม
ซูรื่อน่ากำลังนั่งกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ในห้องนั่งเล่นอีกแล้ว ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "กินแต่ของไม่มีประโยชน์แบบนี้ตลอด เสียของแย่ หุ่นเซ็กซี่เร้าใจขนาดนี้"
"ก็ใช่น่ะสิ สวรรค์ประทานหน้าตาสะสวยมาให้ฉัน ก็เพื่อให้ฉันได้กินของดีๆ แต่ตัวฉันดันไม่มีเงิน แถมหาแฟนรวยเปย์หนักไม่ได้อีก ชะตากรรมอย่างฉันเนี่ย ไม่ต้องอดตายกินลมแทนข้าวก็บุญหัวแล้ว"
ซูรื่อน่าแกล้งทำตัวแบ๊วและแสร้งทำเป็นน่าสงสาร
ถ้าไม่ใช่ว่าเธอเริ่มมีใจให้ผม นิสัยอย่างเธอคงไม่มีทางพูดแบบนี้แน่
"คืนนั้น ตอนที่ฉันเมาเหล้าแล้วนายมารังแกฉัน นายคงฟินมากสินะ"
"เธอ..."