บทที่ 288 คุณพระช่วย เผลอซัดเยี่ยกุ้ยหยางจนบาดเจ็บเข้าจนได้

บทที่ 288 คุณพระช่วย เผลอซัดเยี่ยกุ้ยหยางจนบาดเจ็บเข้าจนได้

ผมเดินออกมา โดยไม่มีใครเข้ามาขวาง

ผมคิดภาพออกเลยว่าข้างในคงจะวุ่นวายกันจนโกลาหล ในนั้นมีคนบาดเจ็บสาหัสอยู่สองคน จำเป็นต้องรีบเรียกรถพยาบาลมารับตัวไปด่วน

ผมคิดว่าระหว่างทางคงจะได้ยินเสียงโทรศัพท์โทรมาขู่จากชิวไห่ถัง นังลูกครึ่งหน้าตาสุดสะสวยคนนั้นคงจะโทรมาแหกปากโวยวายอย่างบ้าคลั่ง

แต่จนกระทั่งผมกลับมาถึงห้องเช่ารวม มือถือของผมกลับเงียบกริบ ราวกับว่ามรสุมลูกนี้ได้ผ่านพ้นไปแล้วอย่างนั้นแหละ?

นี่ต้องเป็นภาพลวงตาของผมแน่ๆ เพราะเรื่องวุ่นวายนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก

ซูรื่อน่าอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอมองผมด้วยความประหลาดใจ "บนตัวนายมีคราบเลือดนี่ นายบาดเจ็บเหรอ?"