บทที่ 181 ทำได้เพียงเศร้าสร้อย ทำได้เพียงโรแมนติก

บทที่ 181 ทำได้เพียงเศร้าสร้อย ทำได้เพียงโรแมนติก

ในตอนเช้า เจียงนีถูกกระเป๋าสะพายข้างของฉันดึงดูดสายตาเข้าให้ คงเป็นเพราะฝีมือเย็บปักถักร้อยของหลิวเหม่ยเฉินนั้นดูงดงามมีศิลปะมากเหลือเกิน

"ถังเฟิง กระเป๋าสะพายข้างใบนี้สวยจัง เหมาะกับทั้งผู้ชายและผู้หญิงเลย ฉันก็อยากซื้อบ้างนะ แต่ฉันไม่มีเงิน"

ที่เจียงนีบอกว่าตัวเองไม่มีเงิน บางทีอาจจะหมายถึงตอนนี้เธอยังไม่มีรายได้ที่มั่นคง

ความจริงเงินน่ะยังมีอยู่ หลังจากมรสุมเรื่องเจียงชุนเสวี่ยกระโดดตึก ในมือก็มีเงินหลักสิบล้าน ช่วงนี้ค่ารักษาใช้ไปเกือบสามล้าน ยังคงเหลืออยู่อีกหลายล้าน

ทว่าในวันข้างหน้า สภาพร่างกายของเจียงชุนเสวี่ยยังคงต้องใช้เงินอีกมาก

หลังจากฉันลองคิดในมุมของเจียงนีดูแล้ว ถึงได้ยิ้มพลางพูดว่า "เจียงนี เธอดูไม่ออกเหรอว่าแต่เดิมกระเป๋าสะพายข้างใบนี้ไม่ได้เป็นแบบนี้ นี่แม่สาวแซ่บเอากรรไกรตัดกระเป๋าของฉัน แล้วค่อยใช้เข็มกับด้ายเย็บมันขึ้นมาใหม่ต่างหาก"

"หา?"