บทที่ 161 ความโรแมนติกในวันนี้มีรสขมปร่าเล็กน้อย

บทที่ 161 ความโรแมนติกในวันนี้มีรสขมปร่าเล็กน้อย

ผมกับเยี่ยเยว่ฉานมาถึงไทม์สแควร์แห่งหนึ่งในเขตไห่เตี้ยน

เรายืนอยู่หน้าน้ำพุ ผมโอบกอดเยี่ยเยว่ฉานพลางใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายรูป

ผมดูมาดขรึมลุ่มลึก ส่วนรอยยิ้มของเยี่ยเยว่ฉานนั้นหวานหยดย้อย

"เก๊กขรึมขนาดนั้นไปทำไม อยากกินน้ำในน้ำพุหรือไง" เยี่ยเยว่ฉานเอ่ยยิ้มๆ พร้อมกับยกขาขึ้นมาเตะผมเบาๆ หนึ่งที

"พี่ฉาน พี่พูดถึงน้ำพุก็จริง แต่ตัวพี่กำลังยั่วผมอยู่นะ" ผมโอบไหล่เธอแล้วโน้มลงไปหอมแก้มเธอ

เยี่ยเยว่ฉานยังไม่ใช่แฟนของผม แต่วันนี้ ความรู้สึกเหมือนกำลังมีความรักได้ก่อตัวขึ้นแล้ว

พอขึ้นมาถึงชั้นสี่ของอาคารโพเดียม ตรงนี้เป็นโซนอาหารที่มีร้านอาหารหลากหลายสไตล์

พวกเราเดินเข้าไปในร้านอาหารหูหนานแห่งหนึ่ง นึกไม่ถึงเลยว่าจะเห็นเสี่ยวชุ่ยอยู่ที่นี่ด้วย เธอดูเหมือนเพิ่งผ่านการร้องไห้มา และข้างกายก็ไร้เงาของจางตงผู้เป็นแฟนหนุ่ม