บทที่ 160 สัมผัสใหม่ของชีวิต ลูกไม้ใหม่ของพี่ฉาน

บทที่ 160 สัมผัสใหม่ของชีวิต ลูกไม้ใหม่ของพี่ฉาน

ตอนที่ผมออกจากห้องของเซี่ยเสวี่ยกลับมาถึงห้องตัวเองก็เป็นเวลาตีสองกว่าแล้ว ภายในห้องของเย่าเจิงกวางกับติงลี่ดูเหมือนกำลังกระซิบกระซาบอะไรกันอยู่ คาดว่าคงกำลังนินทาเรื่องผมอยู่แน่ๆ

"ฮิๆ... ฮ่าๆ..."

เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวนของติงลี่ ผมยิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่ตัวเองเดานั้นถูกต้อง

ในฐานะเจ้าของห้อง ผมกลายเป็นหัวข้อสนทนาให้คู่รักผู้เช่าคู่นี้หยอกล้อล้อเลียนไปซะแล้ว

แต่ห้องของพวกเขาก็ยังคงเงียบสงบเช่นเดิม เพราะติงลี่ไม่ยอมให้แตะเนื้อต้องตัว กลัวว่าจะสึกหรอมากเกินไปจนรู้สึกผิดต่อแฟนคนต่อไป

ผมรู้สึกตาสว่างกระปรี้กระเปร่ายิ่งกว่าเดิม เลยเปิดเอกสารขึ้นมานั่งปั่นนิยายเสียเลย

ผมได้ยินเสียงของติงลี่พูดขึ้นว่า "คีย์บอร์ดของถังเฟิงเสียงดังจัง"