บทที่ 162 แผนการของผมไม่ได้เร้าใจแบบธรรมดา

บทที่ 162 แผนการของผมไม่ได้เร้าใจแบบธรรมดา

พอมาถึงชุมชนหยางกวงฮวาหยวนใกล้กับซูเปอร์มาร์เก็ตเหม่ยเท่อเหม่ย ห้องที่เสี่ยวชุ่ยซื้อด้วยตัวเองก็อยู่ที่นี่ พื้นที่เพียงแค่ 50 ตารางเมตร แต่มันกลับเป็นความภาคภูมิใจในใจของเสี่ยวชุ่ย

เมื่อเข้ามาในบ้านของเสี่ยวชุ่ย จางตงกำลังเอนตัวพิงโซฟาเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ แวบแรกที่มองสีหน้าของเขา ไม่มีร่องรอยของความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย

แต่พอรู้สึกตัวว่าผมกับเยี่ยเยว่ฉานมา จางตงก็ลนลานขึ้นมาทันที คิดจะวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะน้ำชา แต่โทรศัพท์กลับร่วงลงไปบนพื้น

"อาจารย์เยี่ย ถังเฟิง พวกคุณมากันแล้ว"

จางตงรีบร้อนเดินเข้ามาหา

บนใบหน้าของเขายังคงมองไม่เห็นความรู้สึกผิด ทว่ากลับมองเห็นความหวาดกลัว

ผมเหวี่ยงมือตบหน้าไปฉาดหนึ่ง จางตงล้มลงไปกองกับพื้น มุมปากมีเลือดไหลออกมา