กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 152 ผมโดนวางยาแล้ว
ผมกะว่าจะชวนเยี่ยเยว่ฉานไปกินมื้อเย็นแล้วดูหนังต่อสักเรื่อง
แต่พอกดโทรหาเยี่ยเยว่ฉาน คนที่รับสายกลับเป็นเฉินหลัน
"ถังเฟิง ฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว เธอโทรหาเยว่ฉานทำไม?"
"ฟ้ามืดแล้วเดี๋ยวก็สว่างครับ คนเราทุกคนย่อมได้เห็นแสงรุ่งอรุณแห่งวันใหม่"
"แหม ทำมาเป็นพูดจาภาษากวี เธอมันก็แค่นักเขียนนิยายออนไลน์ไม่ใช่หรือไง จะมาเก๊กทำไม? ฉันถามเธออยู่นี่ว่าโทรหาเยว่ฉานทำไม?"
ผมไม่ได้ใส่ใจน้ำเสียงหงุดหงิดคาดคั้นของเฉินหลันสักเท่าไหร่ แต่ที่อยากรู้คือเยี่ยเยว่ฉานไปไหน ทำไมมือถือถึงไปอยู่ในมือของเฉินหลันได้
จังหวะที่ผมกำลังจะเอ่ยปากถาม คนรับสายปลายทางก็เปลี่ยนเป็นเยี่ยเยว่ฉาน
"เมื่อกี้ไปเข้าห้องน้ำมาน่ะ ถังเฟิง มีเรื่องอะไรเหรอ?"