บทที่ 151 พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ ผลลัพธ์นี้มันช่างศักดิ์สิทธิ์เหลือเชื่อ

บทที่ 151 พลิกฝ่ามือเป็นเมฆ ผลลัพธ์นี้มันช่างศักดิ์สิทธิ์เหลือเชื่อ

หม่าเหวินปินมาหา สภาพของเขาดูซูบผอมลงไปอีก

ถ้าผู้ชายผอมเกินไป โครงหน้าจะดูแปลกพิลึก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ารูปหน้าเดิมของหม่าเหวินปินก็ไม่ได้ดูดีอยู่แล้ว

"พี่เฟิง ผมจบเห่แล้ว ฮือๆ..."

ในห้องนั่งเล่น ตอนที่หม่าเหวินปินกำลังตัดพ้อกับผม สายตากลับมองไปยังห้องของเซี่ยเสวี่ย

ผมจะบอกว่าหม่าเหวินปินสันดานทาสได้ไหม แน่นอนว่าคงไม่ได้ เพราะตอนนี้หมอนี่กำลังตกอับอย่างน่าสมเพช

เซี่ยเสวี่ยได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวตั้งนานแล้ว แต่เธอยังไม่ออกมา

ผมหยิบเครื่องดื่มจากตู้เย็น แล้วพาหม่าเหวินปินเข้ามาในห้องของผม

"นายดื่มโค้กสงบสติอารมณ์ก่อน แล้วค่อยๆ พูด อย่าเพิ่งรีบร้อน ไม่อย่างนั้นผมจะยิ่งไม่รู้ว่าจะช่วยนายยังไง"