บทที่ 138 ผมกับเธอ ทั้งผลีผลามทั้งบ้าคลั่ง

บทที่ 138 ผมกับเธอ ทั้งผลีผลามทั้งบ้าคลั่ง

เจียงนีกำลังร้องเพลง 'จดหมายรักไร้เยื่อใย' น้ำตาอาบสองแก้มของเธอ

บางทีในตอนนี้ เจียงนีคงกำลังคิดถึงผู้หญิงคนนั้นที่แต่งงานไปแล้วเช่นกัน

"เจียงนี ทิ้งสัมภาระของเธอไว้ที่นี่เถอะ พี่เฟิงรวยจะตาย ห้องนั้นพี่ยกให้เธอเลย" ผมรั้งเธอไว้อีกครั้ง

"ฉันต้องไปจริง ๆ แล้วล่ะ"

เจียงนีเดินตรงไปยังห้องนั้น ผมกับหยางต้าเผิงค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินตามเธอไป

ผมอยากให้เจียงนีลืมเอากุญแจมาเสียเหลือเกิน ถึงผมจะมีกุญแจสำรอง แต่ก็คงไม่ยอมหยิบออกมาให้

ทว่าเจียงนีกลับเปิดประตูห้องเข้าไปแล้ว และเริ่มเก็บข้าวของสัมภาระของตัวเอง

ผมกับหยางต้าเผิงยืนมองตาค้าง ถึงขั้นทำใจเข้าไปช่วยเก็บไม่ลง

"เจียงนี ฉันชอบเธอ!" หยางต้าเผิงดูเหมือนจะยอมทุ่มสุดตัวแลกเป็นแลกแล้ว