บทที่ 137 สบายตัวเป็นพิเศษ เจียงนีที่แสนพิเศษ

บทที่ 137 สบายตัวเป็นพิเศษ เจียงนีที่แสนพิเศษ

การวิเคราะห์ของเยี่ยเยว่ฉานตรงประเด็นมาก

ไม่ว่าในอนาคตใครจะเป็นคนเข้ามารับช่วงต่อเต๋อลง การที่ต้าจินหยวนคิดจะฮุบกิจการอันใหญ่โตของเต๋อลง ก็ล้วนเป็นเรื่องยากลำบากมาก

สองมือของผมวางลงบนไหล่ของเยี่ยเยว่ฉาน ดูเหมือนกำลังเอาใจเธอ แต่ความจริงแล้วกำลังแต๊ะอั๋งเธออยู่

เยี่ยเยว่ฉานเป็นสาวงามระดับนางจิ้งจอกทรงเสน่ห์ สองมือของผมไม่ว่าจะวางลงบนส่วนไหนของเธอ ก็รู้สึกสบายไปหมด

ผมเองก็หวังว่าเยี่ยเยว่ฉานจะสามารถรับรู้ถึงความจริงใจอันหนักแน่นราวกับคอนกรีตเสริมเหล็กที่ผมมีต่อเธอได้

ความจริงใจในแบบฉบับของผมมีอายุขัยยาวนานราวๆ 100 ปี ความจริงใจของผมไม่ใช่งานชุ่ยแบบตึกเต้าหู้ และไม่มีทางเป็นตึกร้างที่สร้างไม่เสร็จอย่างแน่นอน

แต่แล้วเยี่ยเยว่ฉานกลับเอ่ยขึ้นมากะทันหันว่า “ถังเฟิง บางเวลานายก็เป็นสุภาพบุรุษ แต่บางที นายก็เลวชะมัด”