บทที่ 117 สั่งสอนแบบนี้ถึงพริกถึงขิง สบายใจดีแท้

บทที่ 117 สั่งสอนแบบนี้ถึงพริกถึงขิง สบายใจดีแท้

รุ่นเก๋ามาถึงแล้ว

เขาขับรถออฟโรดพราโดเข้ามา ตัวคนก็ดูนักเลงกร่างไม่เบา ที่คอสวมลูกปัด แขนทั้งสองข้างมีรอยสัก ที่ข้อมือก็สวมลูกปัดเช่นกัน

คนพรรค์นี้พอเดินลงจากรถ คงทำเอาพวกแก๊งตบทรัพย์เผ่นหนีกระเจิงได้เลย

ด้านนอกอาคารคลับเยี่ยจิงหลิง รุ่นเก๋าหยอกล้อกับไข่มุกดำอยู่สองสามประโยค ก่อนจะปรายตามองผมแวบหนึ่ง "น้องชายคนนี้คือใครกันล่ะ"

"นี่คือลูกค้าที่ฉันแนะนำให้นายไงล่ะ อยากจะซื้อเหล็กจากนาย ต้องการเป็นร้อยๆ ตันเลยนะ"

ไข่มุกดำพูดยิ้มๆ จากนั้นพวกเราก็เดินเข้าไปข้างในด้วยกัน

เมื่อมาถึงห้องบนชั้นห้า

รุ่นเก๋ายื่นซิการ์ให้ผมมวนหนึ่ง ผมบอกว่าตัวเองไม่ชินกับการสูบซิการ์ แล้วจุดบุหรี่ตงฉงเซี่ยเฉ่าสูบเองมวนหนึ่ง

"น้องชาย รสนิยมการสูบบุหรี่ของนายนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ"