บทที่ 81 สะเทือนเลื่อนลั่น สาวแว่นผู้เช่าคนใหม่

บทที่ 81 สะเทือนเลื่อนลั่น สาวแว่นผู้เช่าคนใหม่

ท้องฟ้ามืดลงแล้ว

ตอนที่ผมกำลังนั่งปั่นต้นฉบับอยู่ในห้องตัวเอง ก็สัมผัสได้ว่าห้องเช่ารวมดูจะโล่งขึ้นไปบ้าง

เพราะหลิวเชี่ยนเพื่อนบ้านสาวข้างห้องย้ายออกไปแล้ว ห้องของเธอจึงว่างลง

ผมเคยนอนกับหลิวเชี่ยน ผมขออวยพรให้อนาคตของหลิวเชี่ยนราบรื่นไร้อุปสรรค

เสียงพูดของเซี่ยเสวี่ยดังแว่วมาจากอีกห้องหนึ่ง ตอนนี้เธอไม่ได้ทำงานเป็นสาวนั่งดริงก์แล้ว แต่เปิดร้านค้าออนไลน์ขายของเล่นผู้ใหญ่แบบนั้น และกำลังแนะนำสินค้าให้ลูกค้าอยู่

เซี่ยเสวี่ยแนะนำฟังก์ชันของสินค้าจากหลายๆ มุมอย่างใจเย็นและคล่องแคล่วมาก

ดูเหมือนอีกฝ่ายจะขอให้เซี่ยเสวี่ยทดลองใช้แล้วถ่ายรูปให้ดู เซี่ยเสวี่ยเลยพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อว่า ไม่ได้หรอกนะคะ ถ้าคุณไม่อยากซื้อก็ช่างเถอะ

ผมคิดว่าธุรกิจของเซี่ยเสวี่ยคงไม่น่าจะไปได้สวยเท่าไหร่

ประตูห้องเปิดออก เซี่ยเสวี่ยอุ้มตุ๊กตายางตัวหนึ่งเดินเข้ามา